Tasavvuf Kaynaklarının Yeniden Gözde Geçirilmesi Gerekmektedir!
      Yasak olduğu, "Cehennemliktir " uyarısına rağmen halde Hz. Resul'e - İyi niyetle olsa bile - uydurma söz izafe edenler varken, aynı şeyin  -içeriği zaten subjektif- duygusal bir boyut olan - tasavvuf kurumu içinde  yapılmadığını kim iddia edebilir ki!
      Düşünebiliyor musunuz, tasavvuf kitaplarında imanı tehlikeye atan , güya insanlara iyiliğe yöneltmeyi amaçlarken verilen o  örnekler ne öyle...İmanı, aklı, tevekkülü-önce tedbir almayı- tehlikeye düşüren , arka plana iten örnekler...!
      Ahlaki içeriği bozuk örnekler - sapık cinsellik örnekleri dahil ! ( Mesnevi, Mantı-ı At-tayr ..) - ne işi var bu eserlerin içinde...Bazılarının tevili, yorumu İslami sınırların içine uydurulabiliyor ama ne gerek var böyle zorlama yorumlara. Önce şeriat yolundan çıkarıp sonra yeniden - yorum ile - İslam yoluna sokma gayretlerine ne gerek var...!?
     Şeriat'ta seddü zera vardır. Yani kötülük kadar kötülüğe götüren şeylerde yasaklanmıştır. İçki kadar içkiyi satmak, yapmakta yasaklanmıştır... Bir damlası bile yasaktır! Neden, çünkü o  yola , haram yola götürür!
      İşte tasavvuf kitaplarındaki İslam'a aykırı örnekler için de aynı mantığı kullanmalıyız! Tevil ile İslami sınırlar içine çekilen tasavvuf hikayelerini- örneklerine girip konuyu dağıtmayacağız, amacımız metod - usul göstermeye çalışmak !- tasavvuf kitaplarından eleme zamanı gelmiştir! Kur'an'a aykırı hadis olamayacağı ortada iken , başta Allah'ın sıfatlarından birini kullarına vermek şeklinde gerçekleşen şirk olmak üzere tasavvuf eserlerindeki tüm batıl içeriğe sahip hikayelerin elenmesi hem tasavvufa karşı olanların ellerinden mazeretlerini alacaktır bu metod, hem tasavvuf kurumu içindekileri daha çok Kur'an eksenine yaklaştıracak ve amelde kendilerinde var olan uygulamaları imani noktada da tamamlamış olacaklardır...
      Tasavvuf kitaplarındaki insan üstü kişilikleri ve karakterleri okudukça insanlar, çevrelerindeki normalin üstünde ahlaki karaktere, fazilete sahip insanları bile eleştirecek ve "neden daha iyi değil" mantığına sahip olacaklardır, hüsnü zan yerini eleştiriye bırakacaktır. Çünkü ideal çıtası yüksektir. Halbuki herkes o kıstas ile kendine baksa zaten sorun kalmayacak ama nefis ve şeytan, yüksek çıtayı hep başkalarına atlatmaya çalışır. Dolayısı ile bilinçaltı ki  çekememezlik, tarikat kitaplarındaki yüksek fazilet arama kılıfı ile insanlar arasında husumete neden olabilmektedir. Lütfen yazılan yanlış anlaşılmasın, hedef- çıta tabii yüksek olacak ama bu çıta sadece kendi nefsimiz için olmalı, başkaları için hatırlatmak, kardeşçe nasihat evet ama dedikodu, yıkıcı eleştiri kaynağı olmasına ise hayır ! Pratik hayatta ise durum ne yazık ki ikinci şık yer alıyor!
          Denizde boğulmak üzere olan kişi: "Allah'ım kurtar!" deyince kurtulamayıp ta " Yetiş şeyhim!"  deyince boğulmaktan kurtulması, türbelere giderek onları vesile ederek Allah'tan bir şey istemek gibi ... daha başka da sayılabilecek bir çok örnek tek tek belki - Bazen zorlama yorumlarla olsa da- İslami sınırlar içinde tahlil edilip açıklanabilecekken bilinç altında bu tür hikayeler zamanla birleşip zihniyeti oluşturmaktadır: " Ben bir şeyhe bağlandım, sonunda onun himmeti beni nasılsa cehennemden korur, cennete giderim."  Farkında olmadan herhangi bir tarikata  girmek, cenneti garantilemekle özdeşleşebiliyor, halbuki efendimiz (sav) kızı Fatıma'ya ne buyuruyor: Ey kızım Fatıma. Peygamber kızıyım diye güvenme kıyamet günü seni ben bile kurtaramam." Peygambere tanınmayan yetki kimseye atfedilemez. Karı koca tarikatçı arkadaşım anlatıyor: "Şeyhim yapar, eder...diye o kadar dilimiz alışmış ki Allah'tan isteyeceğimiz şeyleri şeyhimizden ister-bekler olduk!" Hatırlatsak:" Tabii ki Allah izin verirse." diyecektir tariatçi kardeşlerimiz ama önce dil , zamanla gönül sadece şeyhim diyor ve bu yol Allah korusun şirke götürüyor! Bizim de altını çizdiğimiz nokta bu, şirksiz tasavvuf, amaç bu!
         Hadis ilimleri ile uğraşanlar bilir, insanları ibadet, kuran okumayan teşvik için bir çok hadis uydurulmuştur. Allah resulüne hadis uyduran, duygu yoğunluklu bir alan olan tasavvuf aleminde bundan geri durur mu? İşte Tasavvuf kitaplarındaki hikayeler. İnsanları iyiliğe sevk edeceğim diye, kaş yaparken göz çıkarma hikayeleri, Kur'an'ın ruhuna, İslam'a aykırı bir çok mesajlar içerir ne yazık ki bu hikayeler.
                                                               Gerçek Tasavvuf
   Ne diyor İmam-ı Gazali : " İlimsiz tasavvuf zındıklıktır." Hasan-ı Basri (ra) ise bakın ne diyor: "Kur'an-ı kerim, ahkâmına uyulsun, kendisiyle amel olunsun diye indirilmiştir. Halbuki şimdi halk onun sırf kıraat ve tilavetini amel edinmiştir." Bu da Abdulkadir GEYLANİ hazretlerinden: " Yüce ALLAH’tan (C.C) başka her kime güveniyor veya kimden korkuyorsan o senin ilahındır. ALLAH'tan (C.C) başka ilah yoktur,  dediğinde bir  DAVA? peşine düştün demektir. Her davada şahit isterler, şahidi olmayan davasını kaybeder. Ayrıca bu uğurda gelecek her türlü sıkıntıya göğüs gerip, sabır göstermek de birer şahid sayılır. Bunları yaparken İHLASlı olmak gerekir."

       Ne yazık ki şeriatsız tasavvuf - İlimsiz amel - örnekleri ile doludur tarikatlar tarihi. Şeriat içindeki tarikat, şeriatın sınırları dışına çıkmayan tasavvuf ise aliyyu'l-A'lâdır, başımız gözümüz üstünedir.

                                              "HALVET DER ENCÜMEN" EHLİNE SELAM OLSUN!