BİR HATIRA
Çocukken yatağımdan her
kalkışımda, yerdeki yastık ve minderleri görüp, annemin dağınıklığından
dolayı söylenip dururdum.
Büyüdüm, evlendim ve nurtopu gibi bir erkek çocuk
sahibi oldum.
Oğlum da bana benzemiş olmalı ki, geceleri kıpır
kıpır dönüp, ikide birde yataktan düşüyor.
Ve şimdi ben, rahmetli anacığıma fâtihalar okuyarak, yavrumun düşebileceği yerlere
minderler seriyorum.
|