...:::  BİR  HATIRA   :::...

                                                       BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

        Size bugün dinlemiş olduğum bir yaşanmış hikayeyi aktarıyorum,...
Bugün bir sohbet esnasında sohbet yapan hoca efendi son kısımda şöyle bir
olay  anlattı;Kendisi üniversite yıllarında bir yurtta kalıyormuş.Müslümanlara ait olan bu yurtta bir öğrenci varmış.Kendisi maddi olarak sıkıntıda olan bir öğrenci
olduğundan yurt masraflarını karşılayamıyormuş.Yurt idaresi de bu öğrenciyi
idare ediyormuş elinden geldiğince.4 ay  boyunca yurda hiç ücret ödeyememiş
bu öğrenci...5.ay kendisi çağrılmış idare tarafından.Ve münasip bir dille;
-seni bugüne kadar idare ettik,ama seninde bildiğin gibi burası parayla
dönen bir kurum.Senden bu güne kadar bize vermediğin borcunu da
istemiyoruz.Ama artık bu yurdu terketmeni istiyoruz.demişler.
Öğrenci çok üzülmüş ve yurttan çıkmaya karar vermiş.
Yurttan çıkmasına kısa bir süre kalmışken bir gün (hikayeyi bize anlatan
hocamız)bu fakir öğrencinin odasına girer.Birde bakar ki başka bir öğrenci
fakir olan öğrencinin pantolonunun cebine elini koymuş.Hemen atılmış bizim
hoca;
-söyle ne arıyor elin bu arkadaşımızın cebinde..
-bunu sana söyleyemem...
-hayır,ya söylersin ya da seni idareye şikayet ederim.Bu yakalandığın durum
nasıl açıklanabilir ki...
-lütfen yanlış anlama,bunu sana söylerdim ama bu bir sırdır..
-hayır,mutlaka söyleyeceksin,bugün başkasının parasına göz koyan insandan
yarın ben zarar görürüm..
-peki bunu sana söyleyeceğim,ama ölünceye kadar aramızda sır olarak
kalacak..
-tamam,öyle olsun.
-ben bu fakir arkadaşın yurt ücretini cebine koyuyordum,
Gerçektende bu fedakar insan yol parasından yemeğinden kısıp her ay bu
arkadaşın cebine yurt ücretini koymuş.Tabi olayı kimse bilmiyor.
cebine para konulan arkadaş şüphelenmiş bu durumdan,ve bir süre sonra her
önüne gelene "bu parayı cebime sen mi koyuyorsun" diye soruyormuş.
Tabi herkes ben değilim diye karşılık veriyormuş.
Bir süre sonra şöyle düşünmüş,bu parayı koysa koysa üst ranzada kalan
arkadaşım koyuyordur diye düşünmüş.
Arkadaşı ne kadar ben koymuyorum dese de bu onun yakasından bir türlü düşmemiş.Kah
elbiselerini yıkayarak,kah arkasına yastık koyarak ona karşı minnet borcunu
ödemeye çalışıyormuş.Asıl parayı koyan arkadaşta her gün bu sahneyi tekrar tekrar görüyor ama "o parayı ben koyuyorum" demezmiş..
Bu durum üniversite bitene kadar devam etmiş.Şu an hala o fakir öğrenci
parayı kendisine üst ranzasındaki arkadaşının verdiğini sanıyor,köyden
kendisine hediyeler gönderiyor,devamlı olarak telefonlaşıyormuş...
İşte bir müslüman portresi;
ki sağ ellerinin verdiğini sol elleri bilmez.
bir şey infak ettikleri vakit karşılarındakinin ruh durumuna dikkat
ederler..ki bir mübarek insan şöyle diyor;
İnsan her aldığı şeye karşı bir bedel öder;
başkalarından aldığımız hediye,sadaka ve benzeri yardımlar karşısında da
bedel olarak kişiliğimizden bir parça veririz.İnsan bu şekilde insanlardan
bir şeyler ala ala sonunda kişiliksiz kalır...
 

...::: www.islamustundur.com :::...