DERİN DEVLET AMA KİMİN ?
   Yavuz Donat ustanın önce Demirel'le aralamak istediği 'derin devlet' kapağının altına bakmamak için epey direndim. Fakat Evren 12 Eylül ihtilalini kutsarcasına derin devletten söz edince susmanın bana haram olduğuna hükmettim.
  Derin devlet meselesini köşe yazılarımda ve katkı yaptığım televizyon dizilerinde bir hayli işleyip kurcalamış biri olduğum az-çok bilinir. Bu ilgimin iki sebebinden birincisi, PKK'yı Türkiye'nin belli bir yöresinde adeta devlet haline getiren sürecin mimarlık çalışmalarını kavrama arzusudur. İkincisi de, yine bununla ilintili olmak üzere 28 Şubat sürecini hakkıyla okuyabilme çabası.Doğrusu bu iki alanda, ne komplo teorileri beni tatmin edebiliyor, ne de 'komplo yok' tezi durdurabiliyordu. Pek çok soru askıda kalmakla beraber nihayet bir kanaate vardım:
  -Ortada komplolar var ama senaryo tek elden çıkma değil. Bir sürü küresel ve bölgesel mizansen bir tek drama merkezince tasarlanmış olamaz. Birileri şu sahneleri yazmış, başkaları bu sahneleri. Çıkarlar birbirine karışmış, zıtlar buluşmuş, kardeşler kutuplaşmış. Pislik boğaza kadar ulaşmış, kimde ne kadarcık temizlik kaldığı fark edilemez olmuş. Bütün bunlardan çıkardığım temel sonuç yalındı:
   -Türkiye'de değil derin devlet, sığ devlet bile yok.
Onun için su sütunlarda defalarca 'Atatürk'ten sonra Türkiye devlet olmaya veda etmiştir' diye yazıp durdum. Ayrıca bin yerde, bin kere 'Türkiye'de derin devlet yok, derin çeteler var' dedim. Şimdi daha açık söylemek istiyorum:
  -Türkiye'de; iyi veya kötü, karanlık veya aydınlık, tamamen bu ülke için düşünen ve uygulayan, tamamen bu ülkenin kendi dinamikleriyle oluşmuş bir derin devlet yapılanması yoktur. Kendini derin devlet diye satmaya çalışan birtakım birimler ve kurumlar vardır ama bunların bazıları tamamen, bazıları kısmen kokuşmuş ve derin çete halini almıştır. Derin çetelerimizin bazıları tamamen veya kısmen yabancı gizli servislerin denetimine girmiştir. Dolayısıyla bu topraklarda Türkiye'nin kendi derin devleti değil, başkalarının derin devleti karanlık icraatlarını sürdürmektedir.Şurası muhakkak ki yeryüzündeki bütün devletler ve bütün derin devlet çarkları birer suç örgütü niteliği taşıyabilir. Gizli veya açık, derin veya sığ; bütün devletler şu yahut bu ölçüde haksızlık yaparlar, hatta zalimdirler. Sözgelimi Türkiye, dış güdümlü bölücü fitne karşısında kendini savunurken sık sık sapla samanı karıştırmış, bir kısım vatandaşlarına utanç duyulacak muamelelerde bulunmuştur. Ayrıca bölücü fesada karşı yürütülen derinliksiz mücadele gerçekte fiyasko ile neticelenmiştir. Sözde müttefiklerimizin dahi silahlı desteğini almış eşkıya karşısında sağlanan kesin askeri başarıya rağmen bugün belli illerimizde devletin başı Öcalan'dır.Evren'in derin devlet muhabbetine balıklama dalması ve 12 Eylül'ü aklamaya çalışması esasen bütün evrensel kabullerimize ve dolayısıyla bütün demokrat insanlarımıza hakarettir. Bir kere açık devletin cumhurbaşkanı ve başbakanına mahrem bir yapılanma derin devlet değil, tanımı gereği ancak derin çete olabilir. Bu böyle olduğu içindir ki, 12 Eylül'ün sabahında bir başka ülkenin başkanı, gizli servislerinin Türkiye'deki istasyon şefi tarafından şöyle uyarılmıştı:Bizim çocuklar becerdi.( ABD BAŞKANININ " DAMDAKİ KEMANCI ADLI SINEMA FILMINI IZLERKEN KENDISINE  TELEFONDA VERILEN BILGI  İU.COM ) 12 Eylül eğer söylendiği gibi gerçekten bir derin devlet müdahalesi ise, kesindir ki o derin devlet Türkiye'ye değil, başka bir ülkeye  ( ABD  E.K.) aittir! 11 Eylül 1980'e kadar Türkiye kan gölü halindeyken 12 Eylül günü terör eylemlerinin tek düğmeyle durdurulmuş gibi birdenbire kesilmesindeki sır, her hatırlanışta bir karanlığın tükürüğü gibi suratımıza yapışırken hala ihtilal savunuculuğu yapabilmek ne demektir? Bu tavır tezimizin itirafıdır:
               -Türkiye Atatürk'ten sonra devlet olmaktan çıkmıştır.
      Gazi gideli beri ne Cumhurbaşkanlığı, ne de başbakanlık makamına hakiki devlet adamı oturtabilmiş değiliz. Yerli Sovyetçilerimizin de derin katkıları sayesinde, NATO ile birlikte başkasının derin devleti içimize çökmüş ve Türkiye Cumhuriyeti de bağımsızlık davasından vazgeçmiştir. Böylece başlayan mutlak güdülme sürecinde şöyle veya böyle sorumluluk almış birtakım zevatın kendilerinden menkul kerametleri bu gerçeği örtemeyecek, tarih onlara 'devlet adamı' sıfatını layık görmeyecektir!Belki bir gün, bazıları için 'başka devletin adamı' diye yazılacaktır. ( Ömer Lütfi Mete -Sabah:05-04-2005)

                                                   DERİN DEVLET MASALI
    Şu "derin devlet" masalına hep gülmüşümdür. Her nedense bu tâbir bana, küçükken rahmetli nineciğimin "Öcü geliyor!" diye korkutmasını çağrıştırır. Cehaletle beslenen gizlilik, toplumların daima ilgisini çekmiştir. Televizyonlardaki mafya dizilerinin ilgi çekmesinin sebebi de budur.Bizim yazar çizer takımı, bu "derin devlet" masalına bayılır. Bunu çok iyi bilen politikacılar da, ilgi çekmek için derin devlet masalları anlatırlar ve gündemin başköşesine otururlar. Daha önce bir yazımda, "Ben, göz kırparak, gerdan titreterek her münasebetsizliği 'derin devlet' sözcüğüyle açıklayanlardan hoşlanmıyorum. Cehaletten doğan kolaycılığa, esrarengiz bir tebessümle iki tutam 'komplo teorisi' ilâve ettiniz mi, her problemi çözümleyen 'derin devlet' formülüne ulaşırsınız" demiştim.Bir zamanlar Ecevit, devletteki "kontrgerilla"dan söz etmiş ve ortalık toz duman olmuştu. Bütün bu gürültü patırtının ardından, önce, askerliğini yapmış olan herkesin bildiği, TSK'daki "özel harp birimleri", sonra da İçişleri Bakanlığı Sivil Savunma Genel Müdürlüğü'ne bağlı fukara "sivil savunma teşkilâtı" çıkmıştı. Şimdi de Demirel, değerli gazeteci Yavuz Donat'a derin devleti "fevkalâde" esrarengiz bir şekilde anlatmış. Lâkin öyle bir üslûp kullanmış ki, neredeyse "Derin devlet yoktu da, biz mi var ettik?!" diyecek sanırsınız. Demirel, şöyle söylüyor: "Derin devlet içindekiler, yani normal zamanlarda belirli yetkileri kullanma durumunda olanlar, bir de bakarsınız, kurtarıcı haline gelmek isterler... Öyle hissederler kendilerini... Oysa kimse onlara görev vermemiştir".

   Demirel'in beyanatı üzerine, büyük "kurtarıcı"lardan Evren Paşa da Demirel'i tasdik ederek, "Demirel(...) yönetimin zaaf sergilediği yerde, derin devletin kendiliğinden devreye girmiş olduğunu anladı... Doğrudur... Derin devlet vardır" diyor. Sevgili okuyucular, insaf ederek söyleyiniz: Bunun neresi derin devlet?... Buna bal gibi "darbe" denir. Her iki Sayın Cumhurbaşkanımız da lâfı evirip çevirerek "Kurtlar Vâdisi"nden seslenmesinler. İşte mal meydanda... Demirel'in kastettiği, "kimsenin görev vermediği kurtarıcılar", 27 Mayıs, 12 Mart ve özellikle 12 Eylül'cüler değil mi? (28 Şubat'ı saymıyoruz; çünkü bu darbeyi bizzat kendisi desteklemiştir). Evren Paşa da 14. Lui edasıyla şişinerek "Derin devlet benim!" demeye getiriyor.Bendeniz, ömrümü devlet hizmetinde geçirdim. Devletin her kademesinde bulundum ve bürokrasinin tepe noktasında görev yaptım. Bu "Türkiye Cumhuriyeti Devleti"nin her kademesini avucumun içi gibi biliyorum."Derin devlet" diye bir saçmalık yoktur.Ya ne vardır? Halkına, vatandaşına karşı dayatmada bulunan, kendi doğruları için milletin taleplerini hiçe sayan, gayrımeşrû müdahalelerle milletin iradesinin üzerine çıkan "darbeci bürokratik güçler" vardır. Daha önce de belirttiğim gibi, bu tarifin içine, her türlü darbeci cuntaları, halkı fişleyen "Batı Çalışma Grubu" gibi illegal yapılanmaları, hukuku siyasallaştırıp peşin hükümlü ideolojileri için adaletten ayrılan bazı yargı mensuplarını, mafya ile işbirliği içinde hukuk dışı operasyonlara giren emniyet ve istihbarat görevlilerini dahil edebilirsiniz.Lâkin bu darbeci güçler, aslâ "derinde" filân değildir. Ne yazık ki, Türkiye'deki demokratik rejimin "sathîliği" ve medyamızın "gizem tutkusu", bu ayan beyan tabloyu halka "derin devlet" olarak takdim etmiştir. Halkımız da, devlet kuruluşlarının dayatmaları karşısında, sadakatla bağlı olduğu devletine toz kondurmamak için bu hayalî "derin devlet" masalına inanmayı tercih etmiştir."Derin devlet masalı", demokratik sistemimize zarar vermektedir. Apaçık ortada duran antidemokratik unsurları bir yana bırakıp, ne olduğu belli olmayan derin devlet masallarıyla uğraşmanın, bizi asıl teşhis ve tedaviden uzaklaştırdığı gözden kaçmaktadır. Bu yanılma bizi, "durumdan vazife çıkaran" antidemokratik müdahaleleri "hikmet-i hükûmet" olarak kabullenmekten öteye bir sonuca götürmez.Bırakınız derin devlet saçmalığıyla uğraşmayı da, devlet mekanizmasının neresi bozuksa, onu tamir etmeye çalışalım.(Hasan Celal Güzel 07.04.2005:Tercüman gazetesi )     

                                      BÜYÜKLERE DERİN DEVLET ÜZERİNE - GERÇEK - MASALLAR
                           PKK - DERİN DEVLET İLİŞKİSİ ÜZERİNE MAKALE-SÖYLEŞİLERDEN SEÇMELER
1-MİLLİYET
Terörü 'Öcalan başlattı, Öcalan bitirsin' görüşüne ne diyorsunuz? Nasıl bitirecek?
- Nasıl başladıysa öyle. Örgüte talimat verirse çatışmalar durur. Güneyde Irak Kürdistan'ındaki olumlu gelişmenin önünü kesmek üzere Türkiye'nin elini güçlendirecek bir argümandır PKK eylemleri. Türkiye'nin AB'ye açılımının önünü kesmek için de şiddet ortamına ihtiyaç var. Bunlar 'derin devlet'in işine gelir. Bu savaşı isteyenler deşifre oluyor. Hem PKK cephesinde hem derin devlette.
Sizin İmralı Cezaevi'ne ilişkin bazı duyumlarınız var. Serbesti dergisinde yazmışsınız. Genelkurmay faktörü...
- İmralı ilişkileri tamamen askerin kontrolünde. Yakalandığı sıralarda Çevik Bir'in de adaya gittiğinden söz edildi. Öcalan'ın avukatlarıyla yaptığı görüşmede Çevik Bir'in kendisiyle konuştuğu net ifade ediliyor. 2000 yılında.
Ne amaçla görüşmüş?
- Telkinlerde bulunuyor herhalde. Bu ayki Serbesti dergisinde Öcalan'ın bir Genelkurmay yetkilisiyle yaptığı görüşmeyi yazdım. 2000'de Özgür Halk dergisinin ekim sayısında Öcalan'ın anlattığı bir olay var. PKK güçlerinin tümüyle dışarı çıkmasına, konuştuğu Genelkurmay yetkilisinin kuşkuyla baktığını söylüyor. Orada kastettiği Çevik Bir değil.
Apo başka ülkeye de sığınabilirdi, Türkiye niye aldı?
- Türkiye bunu reddedemezdi, çünkü PKK sayesinde Soğuk Savaş sonrası 'düşman' sıkıntısı çekmedi. Apo üzerinden bazı çevreler 'derin devlet'in var olabilmesi, etkin olabilmesi için bir düşmana ihtiyaç vardı. Öcalan bu misyonu gördü...
Asker daha fazla yetki istiyor...
- Siyasi bir sorunu sadece askeri önlemle çözemezsiniz. PKK biter, başkası gelir.
Kürt sorunu olmasaydı PKK olur muydu? Öyle bir hale geldi ki PKK nedeniyle Kürt sorunu içinden çıkılmaz bir hal aldı.
PKK, Kandil'e çekilmedi mi, bir kısmı Türkiye'de mi kalıyor?
- Öcalan bunu önerdiğini ama Genelkurmay yetkilisinin kuşkuyla baktığını anlatıyor. General Osman Pamukoğlu'nun anılarını okuduktan sonra 'Türkiye PKK'yı gerçekten bitirmek istiyor mu?' diye yazdım. Şam'da Öcalan'a yönelik birkaç suikast planlanmıştı ama önlendi. Pamukoğlu'nun kitabında, Kandil Dağı'nda PKK'nın kongre toplayacağına ilişkin istihbarat toplantısından söz ediliyor. Operasyon için her şey hazırken MİT haber vermiyor. Bu çok anlamlı değil mi?... (DERYA SAZAK , Milliyet :22 Ağustos 2005  YAYINCI, SERBESTİ DERGİSİ YAZARI ÜMİT FIRAT İLE SÖYLEŞİ ...)

2-AKSİYON
-Size göre, PKK bitirilmek istenmiyor mu?
Bence pek çok ülkenin kendisine aradığı ancak bulamadığı bir düşman bulunmuştur. Soğuk Savaş sonrası düşman krizini bu şekilde aşmak ve militarist etkinliği sürdürmek mümkün olmuştur. Dikkat edin, Türkiye’de ordunun siyasetteki ağırlığı son aylarda yeniden arttı.Türkiye’nin önünü açacak birtakım reformlar durdu.
-Siz PKK’nın savaş kararıyla ilgili bir yazınızda “görülmüştür” tabirini kullanıyorsunuz. Yani, bir onay mı söz konusu?
Devletin görünen ve görülmeyen elemanları vardır. Görünenler işte bildiğimiz cumhurbaşkanı, başbakan, bakanlar gibi. Bir de görünmeyenler vardır. O devletin bilinmeyen elemanlarınca görülen bir şeydir. Bu tabiri askerî kültüre ve cezaevi kültürüne sahip birisi olarak iyi bilirim. Zübeyir Aydar, Kandil’de “görülmüştür” metnini okumuştur.
-Siz Kürt hareketine hakim birisisiniz, bölgeyi de iyi biliyorsunuz. Sizce bu gidişat nereye?
Bu çatışma tırmandırılırsa Türkiye’nin batıdaki platformlarda eli son derece zayıflar. Türkiye’nin üstüne gelirler. Bu da Kızıl Elmacılar, statükocular gibi yapıları güçlendirir. Dışarıdan sizin iyiliğiniz için tembih edilen şeyleri, bunların, içişlerine bir müdahale ve dayatma olarak göstermesi daha kolaylaşır. Türkiye aynı zamanda dışarıdan ‘fırça yer’ ve bu da milliyetçilik duygularını güçlendirir. Bu durum, reformcuların, özgürlükçülerin gerilemesine neden olacaktır. ( Serbesti Dergisi Yazı İşleri Müdürü Ümit Fırat, Aksiyon :Sayı: 556 - 01.08.2005  )

3-RADİKAL
PKK'nın tekrar silahlı mücadeleye başladığı, terörü tırmandırdığı düşünülüyor. Ne diyorsunuz?
...Bu çatışmalar, PKK ve Öcalan muhatap alınsın diye yapılmıyor. Altı yıldır iki güç birbiriyle çatışmıyordu. PKK orduya, ordu da PKK'ye saldırmıyordu. Ordu karakolda duruyor, operasyon yapmıyordu. Ama operasyonel olmayan bir güç kalktı taciz etmeye başladı ve orduyla PKK'yi çatışmaya soktu. Devlet içinde de, Kürtler içinde de statükodan, savaştan beslenen güçler var. Derin bir güç, çatışma ortamını provoke ediyor, çatışmayı derinleştirmek istiyor. Bu güç, PKK'den, Öcalan'dan, Genelkurmay'dan da bağımsız olabilir. Irak ve İran sınırındaki geniş güvenlik önlemlerine ve termal izleme olanağına rağmen PKK'nin militanları Giresun'a kadar gelebiliyor ve oraya gelinceye kadar hiçbir yerde çatışma olmuyor. Ama Giresun'da çatışma oluyor. Çünkü Giresun ve Trabzon, milliyetçi akımların tetiklendiği yerler. Etnik milliyetçilik ve kardeş kavgasını tetiklemek için oralarda çatışmalar oluyor. Savaştan beslenen derin devlet, derin güçler, PKK militanlarıyla orada çatışmayı daha uygun buluyor. ( DEP eski milletvekili Orhan Doğan, Neşe Düzel'e verdiği röportaj ,Radikal : 24 Ağustos 2005 )

4-BİR KÜRT AYDINI  - KEMAL BURKAY
Derin Devlet ve PKK el ele..
Şu günlerde Türk militarizmi tam bir atakta. Bir yandan İmralı’daki Öcalan yoluyla PKK hareketlendirildi, öte yandan ordu bir kez daha harekete geçirildi; Güney Kürdistan’a girmek için uygun ortam yaratılmak iteniyor....Sevgili okurlar, bu neyi gösteriyor? Aylardır yapılan hazırlıkları, verilen demeçleri izleyenler, olup bitenleri değerlendirenler, eğer aptal değillerse, bir savaş oyununun sahnelendiğini rahatlıkla görebilirler. Türkiye’deki şer güçleri, Türk derin devleti, bir yılı aşkın süredir tasarlanmış ve yürütülmekte olan bir harekatın içinde; hem askeri hem psikolojik olarak.Bununla amaçlanan bellidir. Ben kendi hesabıma bunu daha bir yıl öncesinden, dilimde tüy bitercesine yazdım, anlattım. 30 Haziran 2004’te, Dema Nu gazetesinde yayınlanan “Derin Devlet Tiyatrosunda Kürtler ve Türkler” başlıklı yazımda, sahnelenen oyunu dile getirmeye çalıştım. İmralı yoluyla KADEK-Kongra Gel’i harekete geçiriyorlar, PKK’nın adını geri veriyorlar. Bir takım eylemler olacak. Bu bahaneyle bir yandan orduyu Güney Kürdistan’a sokmak, öte yandan AB sürecini sabote etmek, demokratikleşme yönündeki çabaları boğmak hedefleniyor, dedim...Ordu, bir yandan PKK eylemlerini bahane ederek Kuzey Kürdistan’da bir kez daha harekete geçerken, öte yandan, asıl hedefine, “Kuzey Irak” dediği Güney Kürdistan’a yöneliyor. Bütün bu terör oyunu ve yaygarası hem iç hem dış kamuoyunu hazırlamaya yönelik. Terörle savaş sahte iddiasının arkasına saklanarak.. Oysa PKK’yı İmralı’daki Öcalan eliyle yönettikleri, ancak aptalların görüp anlıyamıyacağı kadar ayan beyan bir şeydir.Öcalan ele geçirilip İmralı’ya konduktan ve silahları susturup hizmet önerdikten sonra, eğer isteselerdi, bir genel afla PKK tümüyle silahlarını bırakır ve dağdaki insanlar sivil hayata karışırdı. Ama bunu bile bile yapmadılar. Onlara bir terör bahanesi, bir savaş gerekçesi lazımdı. PKK’nın güçlerini Kuzey Irak’a çekmesi Türk Genelkurmayı’nın bir planıydı. Apo’dan istendi o da hayata geçirdi. Ama bu iş olurken, çok ilginçtir, ilgili subaylar kendisine, “Tümünü nakletme, 500 kadarı içerde kalsın, lazım olur!” demişlerdi..(Bu, “görüşme notları”na geçen Apo’nun kendi açıklamasıdır).Apo PKK’nın adını, programını terk ettiği, Partisi buna uyduğu, silahları susturduğu halde, onun bir kez daha İmralı’dan verilen komutlarla canlandırılması, tümüyle yukarda sözünü ettiğim derin devlet planlarının ürünüdür.

PKK’nın hareketlendiği bir gerçek, ama bunu İmralı yoluyla yapanın, yönlendirenin kim olduğu da ortada. PKK’nın bir takım eylemler yaptığı da açık; ama bunlar ancak bir tetikçinin eylemleridir. Arka planda bu tetikçiyi yönlendiren, azmettiren asıl sorumlu var ve o da İmralı Adasını ve İmralı Mahkumu’nu kontrol edenden başkası değil.

Eğer bugün bazı yerlerde mayınlar patlıyorsa, eğer askerler ve gerillalar, bu genç insanlar ölüyorsa, baylar, sizin kan ve şehit edebiyatı yapmaya hakkınız yok; bu düpedüz kendi marifetiniz. Bu genç insanlar, rejimin tutucu, acımasız ilahlarına sunulmuş kurbanlardan başkası değil. İbrahim’den öncekiler bu ilahlar için kendi öz oğullarını, kızlarını kurban ediyorlardı; ama siz başkasının, yoksul halkın oğullarını ve kızlarını ediyorsunuz; acımanız için bir neden yok!... istihbaratının yanısıra, hükümeti ve basını tarafından aldatılan halkın, olup biteni anlaması zor.. Türkiye toplumu bir kez daha çağdışı, antidemokratik güçler tarafından bir baskı ortamına sürükleniyor, tarihin gidişine ters yönde… Evet, son dönemde Türk rejiminin 12 Mart ve 12 Eylül darbeleri öncesinde olduğu gibi komploculuk damarları yine kabardı. Terör uzmanları iş başındalar!  ( Kemal Burkay : Pkk karşıtı bir kürt sosyalist )

5-AKŞAM
Abdullah ÖÇALAN devletin denetiminde...Devlet güçleri istemese o  örgütü uzaktan bu kadar rahat yönetebilir mi...?...Derin devletin pkk çatışmalarından çıkarı var.Güneydoğu'da huzursuzluk olursa derin devletin borusu öter, orada yasalara bağlı olmadan istediği gibi yönetir...Ordu şimdiden olağanüstü hal istedi...! ( Akşam:23.08.2005 ,Kürt kökenli siyasetçi Şerafettin ELÇİ )

6-YENİ ŞAFAK :
İzahı zor işler
-Kıtalar arası silahlı operasyonlarını uluslararası terörle mücadele misyonuna bağlayan ve PKK'yı terör örgütü olarak ilan eden Amerika'nın Kandil dağında üstlenen PKK militanlarını oradan çıkaramamasını, bunun için yeterli gücünün bulunmadığını ifade etmesini anlamak zor.
-Irak'ta büyük bir askeri işgal gücü bulunduran, bununla her gün şehir şehir, sokak sokak karadan - havadan operasyon yapan Amerika'nın Türkiye'nin PKK'ya yönelik müdahalesi söz konusu olduğunda işi "Irak'lılarla müzakere"ye havale etmesini anlamak zor.
-Kandil dağındaki teröristlere koca Amerikan ordusunun müdahale etme gücü bulunmadığını bütün absürdlüğüne rağmen anlamaya çalışsak bile, Amerika'nın, PKK'nın Kerkük'te büro tutup, bayrak açmasına müdahale edememesini anlamak mümkün değil.
-Türkiye'de bir adada tecrid halinde bulunan terörist başının, taa Kandil dağındaki terör örgütüne talimat ulaştırabilmesini anlamak zor. Kendi hapishanesindeki terörist başına hakim olamayan Türkiye'nin Amerika'ya "Kandil dağına neden müdahale etmiyorsun?" diye çıkışmasını anlamak da zor.
-Türkiye içinde dağlarda 2 bin civarında terörist bulunduğu ifade ediliyor. Türkiye'nin bu terörist gruba karşı tüm gücünü kullanma imkanı mevcut. Bununla birlikte köklü bir netice alınabilmiş değil. Hala "şehit naaşları"yle ilgili haberler Türkiye'nin yüreğini dağlıyor. Bu durumda, bütün güçleri kullanabilme imkanı mevcutken içerideki terör odaklarını çökertmeden, Irak'ta sınır ötesi operasyonu konuşmanın hangi amacı taşıdığını anlamak mümkün değil. 
-Sınır ötesi operasyon imkanı verilse bile, kaç uçak sortisinde veya kaç tankı - kaç bin askeri ne kadar süre ile sınır ötesine geçirerek nasıl bir sonuç alınacağı belli değilken, Irak'a sınır ötesi harekatın yapılabilir olduğu 15 yıllık süre içinde "kök kurutma" işi başarılamamışken, şimdi işi, sınır ötesi harekat yapma - yapamama noktasına kilitlemenin gayesini anlamak zor.
-1984 Eruh baskını ve 2005... Tam 21 yıl... Bu süre içinde Türkiye'nin deyim yerindeyse kıçı kırık bir örgütün hakkından gelememesini anlamak zor.   GENERAL  PAMUKOĞLU'NUN ANILARINA MÜRACAAT...!
-Hiç olmazsa örgüt başının yakalandığı zamandan sonra Türkiye'nin bir, "örgütü bitirme" stratejisi geliştirememesini anlamak zor.
- Terör örgütü ile mücadelenin bir boyutunun sosyo - kültürel - ekonomik tedbirler almak olduğu, bunun için sağlıklı bir sivil - asker diyaloguna ihtiyaç bulunduğu bilindiği halde, 20 yıldır bu alanda netice verici hamleler yapılamamasını anlamak zor.
-Şu sıra, uzaktan kumandalı mayın operasyonları gündemde. Bunun için yolların toprak - asfaltlı olması tartışılıyor...Belli ki, bir kesimin tepkisini dile getiriyor ve belli ki bu kesim, askerlerden oluşuyor. Bu iddianın bir tür "ihanet suçlaması" olduğu açık. Yani "Hükümet bile bile ana kuzularını ateşin içine atıyor!" suçlaması... Buna karşılık Hükümet de, medyayı kullanarak bu iddiaya cevap vermeye çalışıyor. Ama iddia ile cevabın birbiri ile buluşmadığı, dolayısıyla suçlamanın en azından suçlamada bulunanlar açısından ortada kaldığı görülüyor. Bu durumda anlamak gerçekten zor, Türkiye 20 yıl içinde bilmem kaç milyar doları bölgeden teröristleri tasfiye için sarfetti, askeri operasyonlarda neye ihtiyaç duyuldu ise onları temin etti de, şimdi üç kuruşluk asfaltı yollara dökmüyor, öyle mi? Asker bunu sivil kadrolara duyurdu da cevap alamadı, öyle mi? Genelkurmay ile Hükümet arasında bu konuda herhangi bir bahis geçti de sonuç vermedi öyle mi? Anlamak zor, diyorum. Terörle mi mücadele ediyoruz, birbirimize karşı halk oyunu kazanma mücadelesi mi veriyoruz, anlamak zor...
Aslında burada zikredilen her "zor"luğun anlaşılır bir yanı mevcut. Amerika'yı da anlıyoruz, Avrupa'yı da...Tabii Türkiye'nin iç zaaflarını da...Ama tıkanıp kaldık bir yerlerde... Bir Babil Kulesi sendromu, dillerin yabancılaşması hadisesi herkesi kahrediyor.Ben inanıyorum ki, Türkiye, Kürt meselesinde böyle bir kısır döngü yaşamazdı. İç ahenk olsaydı...Türkçe ve Kürtçe konuşsaydık ama dillerimiz yabancılaşmasaydı. Araya Amerikanca da girmezdi, İngilizce de Fransızca da... Bir Amerikalı ya da İngiliz, Kürtçeyi Türkten daha iyi anlamazdı. Biz Türkçe ve Kürtçe anlaşırdık. Ama iç ahenk olsaydı. Biz, garip olan şu ki, Türkçe bile anlaşamıyoruz. Askerimizle sivilimiz, halkımızla aydınımız iletişim kuramıyor. Türk de ölüyor Kürt de ölüyor.. Birbirimize dirilik taşıyacağımıza acılar taşıyoruz. İç ahenk olsaydı...Yollara asfalt dökmek için sütunlarda kavga etmezdik.Ahenk olsaydı, komşu Müslüman ülkeyi kana bulayan Amerika'dan imdat dilenmezdik.İç ahengi nerede kaybettik, asıl soru burada. Bunu çözmeden Türkiye'nin başı daha çok ağrıyacak. ( AHMET TAŞGETİREN  : Yenisafak6 Ağustos 2005 )

                                                   Paşa da bomba attırmış
Emekli Korgeneral Altay Tokat, Şemdinli bombasını şöyle yorumladı: O bomba mesaj içindi ama beceriksizce yaptılar.... "Benim zamanımda ben de bir-iki kritik noktaya bomba attırdım. Benim meselem mesaj vermekti. Batıdan gelen memurlar, hâkimler işin ciddiyetini anlamıyor. İşi basite almaya çalıştılar, rastgele dolaşıyorlar. Oraya buraya gidiyorlar.Hizaya gelsinler diye evlerine yakın iki yere attırdım."
KORKUTMAK İSTEDİM, SUÇ SAYILMAZ
"Ondan sonra anladılar ki dikkatli olmalılar. Bir musibet bin nasihattan iyidir. Öylece onları eğittim ben. Bunu hemen bomba atmak yasak diye yorumlayamazsın.O kişilerin belki hayatını kurtardım.Onlara da söylemedim .Emekli Korgeneral Altay Tokat, Güneydoğu'da görev yaparken bölgeye yeni gelen hakim ve memurlar 'işlerini ciddiye alıp, hizaya girsinler' diye bomba attırdığını söyledi. Tokat, "Mesaj vermek istemiştim" dedi.Emekli Korgeneral Altay Tokat 1999 yılında orgeneral olmasına kesin gözüyle bakılırken emekli edilen bir asker.
ASKERİ PİRAMİT: Görevi aksatacak bir gruplaşma değil de, yukarıya doğru bir piramit var. Bu piramitte yukarıya doğru çıktıkça daralmadan kaynaklanan çatışmalar meydana geliyor: Yükselme çatışması! Şûra kararları yargı denetiminde olmadığı ve şahsi tercihler öne çıktığı için gruplaşmalar oluyor.Denetimin olmaması ilişkilerde gerginlik yaratıyor. Küçük fraksiyonlar oluşabiliyor.
DİNLEME YAPAN BELLİDİR: MİT, asker, jandarma ve emniyet. Boş verin! Beni bile dinliyorlar. Türkiye'de dinlenmeyen yok. Dinleyerek ceza alan birini gördünüz mü? Hep dinlenenler ceza aldı. Bu da geri kalmışlığın bir parçası.
ŞEMDİNLİ'DE HATALILAR: Bunların milisleri olan o kitapçının bir grubu vardır. Bizimkiler de 1998'den sonra baskıyı kaldırınca meydanı boş buldular. Bu milislerin hareketlerini tespit etmek için bir grup görevlendirilmiştir. Silahlı Kuvvetler'in veya devletin istihbarat unsurları delil bulmak için onları gözetim altında tutacak şekilde hareket ediyor. Fakat başarılı bir hareket yapmamış, hata yapmışlar. Şemdinli'de o istihbaratçıların dışarıdan kontrol etmeleri gereken hedefi izlerken yaptıkları, hatayı bir suikasta çevirip yargıya götürmek...Astsubayların dört avukatı varken, öbürlerinin 300 avukatı varken 55'e düşürdüler. Bu bile yeter! Sonra da 39 yıl ceza geliyor. Hiçbir hukukçu uzman bunun doğru olduğunu söyledi mi? Bu kadar süratli bir yargı Türkiye'de oldu mu? Oraya atılan bomba "Arkadaş, dikkat et, onu yapma" demek için, vazgeçirmek, ikaz için de atılmış olabilir. Ama bunu beceriksizce yaptılar.
BEN DE ATTIRDIM: Benim zamanımda ben de bomba attırdım. Bir, iki kritik noktaya. Boş yerlerdi! Meselem mesaj vermek. Batıdan gelen memurlar, hakimler işin ciddiyetini anlamıyor. Çok koordineli ve iyi çalıştık. Baktım, sonradan işler sakinleşince işi basite almaya çalıştılar. Rast gele dolaşıyorlar, şunu bunu yapıyorlar. Onun üzerine şunlar bir hizaya gelsin diye evlerine yakın iki yere attırdım. Ondan sonra anladılar ki çok dikkatli olmalılar. Bir musibet bin nasihatten iyidir. Öylece onları eğittim ben. ( Aktüel dergisi-27 Temmuz 2006)

                                                            Benim güzel memleketim...
Türkiye’yi kim yönetiyor?. Hükümet mi, derin devlet mi, AB mi, ABD mi, İsrail’in patronajını yaptığı global sermaye mi?
Bu güçler, sadece Türkiye ile ilgilenmiyor, bölgede 25 devletin sınırlarını, yönetimlerini, rejimlerini değiştirmeyi de planlıyor. BOP dedikleri de bu..
Türkiye zor bir ülke.. Sadece Türkiye değil, Türkiye’de siyasete müdahale eden güçler de sırtlarını illa ki bir yerlere dayama gereği duyuyorlar..
Bana göre CIA, MOSSAD, MI5 hepsi işin içinde. Türkiye’de stratejik konularda sürece müdahale eden o kadar çok güç merkezi var ki! Bunların dostları ve ilkeleri yok, çıkarları var. Türk’ü, Kürt’ü, Ermeni’si ile bunu unutmayalım.
Türkiye, kendi meselesini ABD’li koordinatörle konuşarak çözmeye çalışıyor..
PKK da dış müdahalelere açık bir örgüt.. ABD’nin, AB’nin, İsrail’in bu konuya ilgisi açık.
Talabani’nin, Barzani’nin eskiden gelen ilişkileri var. Apo’nun karısı, kayınpederi, öğrencilik yıllarındaki ilişkileri, daha sonraki uzun yolculuğu, yakalanıp teslim edilişi hepsi uluslararası bir mutabakat sonucu..
Geçen gün Demokrasi Platformu’nun Sarıyer’de düzenlediği bir panelde Sosyalist Parti temsilcileri ve DTP’lilerle tartışıyoruz. Bu kuşkularımı söyledim, ama herkes kendinden emin.. İyimserler, kötümserler, korkular ve umutlar harmanlanmış durumda.. Genel bir siyasî afla Apo’nun da kurtulacağını düşünenler var. Ben, birilerinin ipleri daha da gereceklerini düşünüyorum.. Birileri tavşana kaç, tazıya tut diyor.. Bu hep böyle oldu. Geçtiğimiz günlerde yaşanan bazı gelişmeler, bana kalırsa bir test mahiyetinde idi.. Birileri tepkileri ölçmek istedi.. Apo’nun başına bir şeyler gelirse şaşmam..
Her zaman bu tür yapılar içinde birtakım iç ve dış güçlerin uzantıları olmuştur.. Cuma günü Müslümanlara zikir dersi verip, Cumartesi havrada ayin yöneten yok değil bu ülkede.. Kadrolu şeyhlerimiz de oldu, parti genel başkanlarımız da..
90 sonrası idi, Ankara’da kontrgerilla hakkında bir konferansım vardı. Çıkışta bir grub görüşmek istedi. O zaman DEHAP mı vardı, HADEP mi, neydi. Kadrolu bir vatandaş parti kademesinde görevli imiş.. Psikolojik harp, istihbarat falan da, bunlar birtakım provokasyonlarda görev alan insanlar.. “Peki ne olacak” dediler. Doğrusu verecek cevabım yok. Her yerde varlar. Sıradan bir istihbarat faaliyetinin ötesinde işler yapıyorlar. Susurluk, Şemdinli bunun bir başka boyutunun dışa vuran tezahürleri, değil mi? Bu durumu eski emniyet müdürü bir arkadaşa sordum. “İstihbarat yokluğu değil asıl sorun, istihbarat çokluğu” dedi. Kim kimin adamı belli değil. Yanlış yapanı ise cezalandıran bir sistem var. Kim nerede ve kimin adamı belli değil.. Yerlisi, yabancısı, dostu, müttefiği.. Türk’ü ile, Kürt’ü ile kullanılıyoruz. Birileri bizim kanlarımız ve gözyaşlarımız üzerinden kendilerine iktidar ve servet üretiyor sonuçta..
Faili meçhullerin bir kısmı belki de bu derin gerçekle ilgili idi. Mesela Cem Ersever ya da Jandarma Genel Komutanı’nın başına gelenlerin arkasındaki sır hâlâ aralanmadı!
Birçok örgüt içinde birçok istihbarat kuruluşunun uzantısı var. Hem de sorumlu konumdalar. Operasyonel roller üstleniyorlar.. Bir kişi ile tanıştım bir ara; “Her şeyi biliyoruz” dedi. İstanbul MGV’de çaycı olarak çalışmış.. Rütbeli biri..
Şimdi kamuda bir genel müdür olarak görev yapan, ABD’de ihtisas yapmış, bir dönem üniversitede öğretim üyeliği yapan bir dostum var.. ABD dönüşü üniversitede göreve başladı. Okul açıldıktan birkaç hafta sonra üniversitede olaylar oldu.. Bundan 6-7 yıl önce oluyor anlatacağım olay.. “Pencereden bahçede kavga eden öğrencilere bakıyorum. Ağzı kapalı genç bir adam sağa sola koşuyor, kışkırtıyor, saldırıyor, örgütlüyor... Dikkatlice yüzüne baktım. Elbisesini, boyunu not ettim.. Polisi arayıp bilgi vereceğim bu kişi hakkında.. Kafası karışık, aşağıya, giriş katının olduğu bölüme iniyor.. Birden kapı açıldı, bir adam koşarak içeri girdi. Baktım o, hemen üzerine atladım, polis polis diye bağırmaya başladım. Adam bir kolunu kurtarıp cebinden kimliğini çıkarttı. Donup kaldım, çünkü rütbeli biri idi” diyor.. Bırakmış, adam koşarak uzaklaşmış. Bizim arkadaş ne yapacağını şaşırmış vaziyette rektörün odasına çıkıyor. Rektör, çekmecesinden bir fotoğraf albümü çıkartıyor; “Bu mu?” diyor, “Evet o.” “O bizdendir, unut gitsin bu olayı” oluyor aldığı cevap..
Kim kimdir çok da belli değil bu piyasada.. Gazeteci sadece gazeteci değil.. İşadamı sadece işadamı değil..
Özal suikastını soruşturan bir Yargıtay savcısı var. Uğur Tönik.. Özal suikastı ile ilgili öyle şeyler anlattı ki, sanki burası matrix..
Apo aslında bir konuşsa.. Ah bir konuşsa.. Ama o bu kadar çok şey bilince, o da bir başka sorun.. Apo’yu onun için ortadan kaldıramazlar, ya da onun için ortadan kaldırmak isterler.. Sorun, bu konuda tek karar vericinin olmaması.. Ve karar vericilerin kendi aralarındaki hesap farklılıkları..
Birileri bizi saf buluyor. Aslında biz de safız. Kimse kendi nefsinden, liderinden, örgütünden kuşku duymuyor. Hatta eleştirenlere şüphe ile bakmıyor. Çoğu, gerçeklerle bir gün yüzleşip gidiyor ama, o gidene kadar yeni saflar katılıyor kervana. Oysa bizim geleneğimizde nefsinden şüphe esastır. “Bizi bize bırakma” diye dua eder ermişler..
Kürt sorunu ile ilgili olarak ben derdimi ne Türklere ve ne de Kürtlere anlatabiliyorum aslında.. Bana göre adalet; mülkün/sahip olunan her şeyin temelidir.. Temel hakları, şartsız herkese tanımamız gerekir. Bunun muhtemel sonuçlarını hesaba katmadan.. İdeolojik meseleler ideolojik temelde, siyasî meseleler siyasî zeminde tartışılır.. Silah, sözün bittiği yerde konuşur. Parlamento ve siyaset, silahların susması için şart.. Sorunları siyasallaştırdığımız ölçüde çözüme yaklaşırız. Millî egemenliğin adresi olan yer, siyasî çözümün adresi olmalı..
19. yy sonrası ulus devlet anlayışının kalıplaştırdığı kavram ve kurumlarla 21. yy’a taşıdığımız sorunları çözemeyiz..
Bizler, bu işlerin bu hale gelmesinden sorumlu olanlar, haksızlıklar karşısında susanlar, biz hepimiz bu sonuçtan sorumluyuz. İtiraf edelim ki, bizler zalimlerden olduk! Ve biz kendimizi değiştirmeden de Allah bizim hakkımızdaki hükmünü değiştirmeyecektir.
Şimdi adaletten, barıştan, kardeşlikten, özgürlükten, insan haklarından, hukukun üstünlüğünden, katılımcı, çoğulcu, şeffaf, denetlenebilir bir yönetim ve siyasî düzenden bahsetmenin zamanıdır..Selam ve dua ile.(Abdurrahman Dilipak -Vakit:8Kasım 2006)                                  
                                                        PKK itirafçısı: Jitem'de kalmamı Öcalan istedi
Eski itirafçı Abdulkadir Aygan, Jitem'de kalmasını Abdullah Öcalan'ın istediğini söyledi. Nasname adlı internet sitesinin sahibi Şükrü Gülmüş'e açıklamalarda bulunan Aygan, çarpıcı itiraflarda bulundu.
1990'lı yıllarda memur olarak çalıştığı Jitem'de yaşanan hukuk dışı eylemlerden sıkıldığını ve ayrılmak istediğini; ancak bu isteğinin Öcalan tarafından geri çevrildiğini söyledi.Jitem'deki görevi sırasında, işlerin PKK içindeki durumdan daha vahim durumlara gireceğini anladığını ifade eden Aygan, "Ben bir başıma olsam, çeker giderim. Ama başta eşim ve dört çocuğum var. Jitem'den kaçsam, öbür yandan beni hain ilan eden ve her an vurabilecek bir PKK var. Ben yakınlarım tarafından onlara haber gönderdim. Beni affetsinler. Burdan çıkmak istiyorum. Artık dayanamıyorum. Bana karışmasınlar yeter. Ama oralı olmadılar." dedi. Öcalan'ın adını vermek istemediği yeğenine durumu anlattığını dile getiren Aygan, "Bu arada Avusturya'daki akrabam olan eniştesiyle görüştüm. Beni ordaki Şoreş ismindeki PKK'lı ve sorumlu bir bayanla görüştürdü. Durumları izah ettim. Faili meçhul cinayetleri ve bunları açıkladım. Fakat onlar beni sorgulayıp azarladılar. Umudum iyice kırıldı. Bulunduğum işe devam etmekten başka bir çarem kalmamıştı." diye konuştu. Öcalan'ın yakalanıp İmralı'ya götürülmesi sonrasında ablası Havva'nın kendisiyle ilgili teröristbaşıyla konuştuğunu belirten Aygan şöyle devam etti: "Havva İmralı'ya gitti. Durumu anlatmış. Öcalan 'Bizim Aygan ne yapıyor?' demiş. O da durumu anlatmış ve Öcalan, 'Orda kalsın, duruma bir bakarız.' demiş. Bana öyle haber geldi."
  Resmi kayıtlara göre şehitti
1958 doğumlu Aygan, 1985'te PKK'dan ayrılıp itirafçı olmuş. Kendi anlatımıyla, öldürülen binbaşı Cem Ersever'in girişimiyle Jitem'in ilk 7 kişilik kadrosunda yer almış. Yeni kimliğiyle (Aziz Turan) Jitem'de 10 yıl çalışmış. Diyarbakır'da süren Jitem davası çerçevesinde diğer itirafçılarla birlikte yargılaması sürüyor. Yaşamını İsveç'te sürdüren Abdulkadir Aygan'ın İçişleri Bakanlığı resmi kayıtlarında şehit olarak geçtiği ortaya çıkmıştı. ( Zaman :31/10/2006 )

                                                                    ÇETELERİN ÇETELESİ
 Sauna Çetesi'nden eski emniyet müdürü de çıktı 15 Şubat 2005'te Ankara'da Küre adı altında kapsamlı bir operasyon gerçekleştirildi. Bazı saunalara gizli kamera yerleştirip siyasetçi ve üst düzey görevlilerin görüntülerini kaydettikleri için 'Sauna Çetesi' diye isimlendirilen örgüte yönelik operasyonda eski Emniyet Genel Müdür Vekili Ertuğrul Çakır ve Özel Kuvvetler Komutanlığı'nda görevli Yüzbaşı Nuri Bozkır'ın da aralarında olduğu çok sayıda kişi gözaltına alındı. Çakır ve Bozkır'la birlikte örgütün lideri olduğu belirtilen Kasım Zengin'in de aralarında bulunduğu 8 kişi ise tutuklandı. Sivil ve askeri savcılıkça yürütülen soruşturma sonucunda açılan iki dava devam ediyor. Cuntacı bir oluşum olduğu yönünde iddialar gündeme gelmesine karşın iddianamede yer almadığı için mahkemeye taşınamadı. Susurluk'taki kaza 'derin devleti' gündeme getirdi 3 Kasım 1996'da Susurluk'ta meydana gelen kaza ile içinde polis-asker, siyasetçi ve mafyanın yer aldığı illegal bir yapılanma ortaya çıktı. Kazada ölen Mehmet Özbay kimlikli şahsın devlet adına birçok illegal olaya katılan Abdullah Çatlı olduğu anlaşıldı. Uzun süren bir soruşturmanın ardından açılan davada sanıklardan emekli Yarbay Korkut Eken ve Özel Harekat Dairesi eski Başkan Vekili İbrahim Şahin çete kurmak suçundan 6'şar yıl hapse mahkum oldu. Diğer sanıklar ise üyelikten 4'er yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sanıklar 2 yılını cezaevinde geçirdikten sonra tahliye oldu. Haluk Kırcı, 7 TİP'li öğrencinin öldürülmesinden dolayı halen hapis yatıyor. Eski milletvekili Sedat Edip Bucak'ın davası devam ediyor. Asker, polis ve PKK itirafçısı aynı oluşumda Bursa ve İstanbul polisi 7 Mart 2005'te birlikte gerçekleştirdikleri Çağrı Operasyonu'nda aralarında Bursa İl Jandarma Alay Komutanı Albay Aydın Yeşil ile asker, polis ve PKK itirafçılarının olduğu 32 kişiyi gözaltına aldı. Savcının talebi üzerine sanıklardan 27'si tutuklanırken soruşturma sonucunda 51 sanık hakkında dava açıldı. Çete kurmak, yönetmek, çeteye üye olmak, adam öldürmek, adam öldürmeye azmettirmek, silahlı yağma ve örgüte yardım ve yataklık gibi farklı suçlardan açılan dava İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nde sürüyor. Danıştay saldırısının perde arkası meçhul 17 Mayıs 2006'da Danıştay üyelerine yönelik saldırı gündeme bomba gibi düştü. 1 üyenin öldüğü 4 kişinin yaralandığı saldırıyı gerçekleştiren Avukat Alparslan Arslan, binadan kaçmaya çalışırken yakalandı. Cumhuriyet Gazetesi'ne bombalı saldırıların da Arslan ve arkadaşlarının içinde yer aldığı çete tarafından gerçekleştirildiği ortaya çıktı. Arslan'ın telefon görüşmelerinden ve sim kartlardan ulusalcı örgütler ve Susurluk bağlantılı isimlere ulaşılmasına karşın, düzenlenen iddianamede bu isimlerden hiçbirine yer verilmedi. Bombalama eylemine Alparslan Arslan'la birlikte karıştığı öne sürülen 9 kişi hakkında "anayasal düzeni cebren değiştirmeye teşebbüs" ve "silahlı örgüt kurma" suçlarından iddianame düzenlenmişti. Dava 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nde devam ediyor. Başbakan'ın evinin krokisi Atabeyler'in ajandasında Danıştay saldırısından kısa bir süre sonra Ankara Eryaman'da bir astsubaya ait eve baskın yapan polis, çok sayıda silah, patlayıcı madde ve örgüt dokümanı ele geçirdi. Operasyonda bir yüzbaşı, ve iki astsubayın aralarında bulunduğu 13 kişi gözaltına alınırken, biri sivil üç asker ise tutuklandı. Baskında Başbakan Erdoğan ve Danışmanı Zapsu'nun evlerinin krokisi, patlamaya hazır 4 adet uzaktan kumandalı bomba, 90 bomba yapımına yetecek patlayıcı madde, Lancer ve MKE bombaları ile 2 tabanca yakalanmıştı. Atabeyler Çetesi'ne yönelik soruşturmayı yürüten savcılık, aralarında 2 yüzbaşı, 2 astsubay ile 2 emniyet müdürünün de bulunduğu 11 kişiye dava açmıştı.(Zaman :30.01.07 )

                                                             Reşat Altay'ın yazılmamış anıları
Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay merkeze alındı dün...Malumunuz, Altay, sürekli linç, suikast, cinayet haberleriyle gündeme gelen Trabzon'daki güvenlik zaafını izah ederken, suçu reform yasalarına atmış, "Avrupa Birliği uyum kanunları istihbaratı zayıflattı" demişti.Demokratikleşme hevesi Emniyet'te zaaf yaratmasa, polisin elinde yetki olsa, hiç bunlar başa gelir miydi?Dilerim Altay, Trabzon'daki ağır mesai günlerinden sonra Ankara'da boş vakit bulur; anılarını yazar.Biz de Türkiye'nin son 30 yılının hikâyesini onun kaleminden okuruz; okudukça sürekli baş sayfaya dönen kanlı bir tarih kitabı gibi...Mesela o kitap 30 yıl öncesinden bir sahneyle başlayabilir:16 Mart 1978 Perşembe günü...Öğleyin...İstanbul Üniversitesi çıkışında 100 kişilik öğrenci grubunun üzerine bomba atılıyor.7 ölü, 47 yaralı var.Esmer, kısa boylu, hırkalı bombacı, TNT'yi solcu grubun üzerine atıp üniversitenin merdivenlerinden kaçmaya başlıyor. Öğrenciler kaçışırken Beyazıt Kütüphanesi önünden de otomatik silahlarla yaylım ateşi açılıyor.Gençler de polis de yere kapaklanıyor.Ayağa kalktıklarında polis ateş açan saldırganları takip için fırlıyor.Arkadan bir ses:"Geri dönün" diye bağırıyor.Polis geri dönüyor. Katiller kaçıyor.Geri dönen polislerden biri Yahya Gergin...Olayın ayrıntılarını yıllar sonra 32. Gün'den Rıdvan Akar'a anlatıyor. Meğer normalde 30-40 polisin görev yaptığı kapıda o gün sadece 9 polis görevlendirilmiş. Failleri kovalarken kendilerine "Geri dönün" diye bağıran amiri de merak edip araştırmış.O komiser yardımcısının adı Reşat Altay'mış.Belki o günü yazar Altay anılarında...Sonra bandı 14 yıl ileri sarar:Nisan 1992...Çiftehavuzlar'da bir örgüt evi... 3 Dev-Sol militanı kıstırılıyor. İstense beklenip teslime zorlanabilirler. Ama hayır; polis evi basıyor ve 3'ünü de öldürüyor.Bu yargısız infazın ardından 22 polis hakkında "kasten adam öldürmek" suçlamasıyla dava açılıyor.Daha sonra "Zor kullanma yetkilerini kullanmışlardır" diye beraat eden sanıklar içinde ileride Susurluk davasında tanıyacağımız isimler var:İbrahim Şahin gibi... Ayhan Çarkın gibi...Tanıdık bir polis daha var:Reşat Altay.Ne kadar renkli anılar bunlar...4 yıl daha geçiyor... Sayfalar çevriliyor...3 Kasım 1996...Susurluk skandalı patlıyor. Kazada ölen Abdullah Çatlı'nın bütün ilişkileri ortaya seriliyor.Çatlı'nın telefon kayıtları incelemeye alınıyor. Ve şaşırtıcı sonuç ortaya çıkıyor:Kırmızı bültenle aranan Çatlı, İstanbul Emniyet Müdürlüğü, Terörle Mücadele Şubesi'nin müdürüyle 5 kez telefonla görüşmüş.Kim var şubenin başında?Doğru tahmin ettiniz:Reşat Altay...Altay anılarını yazsa, bu ilişkileri anlatsa, bütün bunlara rağmen nasıl sürekli terfi edip Gaziantep'e, Bursa'ya, Trabzon'a emniyet müdürü olduğunu izah etse, biraz da Trabzon'daki örgütlenmelerden bahsetse iyi olmaz mı?Türkiye'nin son 30 yılının hikâyesini onun kaleminden okurduk böylece; ilerledikçe hep baş sayfaya dönen kanlı bir tarih kitabı okur gibi...( Can Dündar :27.01.2007 )
                                                                                             BASINDAN SEÇMELER

Vatan :13.12.2006	Bir ermeni vatandaşı katleden adamdan  inci !      Ama haklı..nedeni asağıdaki yazı...

                                                          Erdoğan'ın derin devletle imtihanı
   Bir haftada ortaya çıkanlardan anlaşılan şu: Hrant Dink'in katledilişinde devletin ihmali filan değil, (eğer teşviki değilse) düpedüz göz yumması var.Cinayetin azmettiricisinin daha önceki bombalama davasında suçu sabitken serbest bırakılıp suikast hazırlığına girişmesi...Çeteye sokulan ihbarcının "Dink'i vuracaklar" diye defalarca bildirmesine rağmen bunun dikkate alınmaması... çetenin poliste adamı olduğu kuşkusunu uyandırıyor. Ve saldırganlar üzerinde "derin koruma" olduğunu kanıtlıyor.Biz bu "koruma kalkanı"nı tarihimizden tanıyoruz.Bu işin başlangıcı 12 Eylül'dür.Bu işin başlangıcı, yine Ermeni meselesidir.Bu işin başlangıcı, devletin ASALA ile mücadele için sabıkalı katilleri işe alıp ellerine silah, ceplerine pasaport vermesidir.Devlet hesabına katil çalıştırma âdeti o gün başlamış, bunun karşılığında onlarla pazarlığa oturulmuştur.O günden sonra da at izi, it izine karışmıştır.Bugün yaşananlardan, tıpatıp aynı kokular geliyor.Dink cinayetinden tutuklananlardan biri Ağca ve Çatlı olmak istediğini söylemiş. Neden mi?Hatırlatalım:Abdi İpekçi'nin katili Ağca'yı evinde saklayan ve pek çok kanlı cinayeti planlayan "Büyük Reis" Abdullah Çatlı'ya bu devlet 12 Eylül'den sonra pasaport verdi, yurtdışına gönderdi, ASALA'yla mücadeleyle görevlendirdi. Eşinin Meclis'teki ifadesine göre, bu görevi üstlenen Çatlı devletten cezaevindeki arkadaşlarının bırakılmasını istedi.Bakın sonra neler oldu:Savcı Doğan Öz'ün katili İbrahim Çiftçi'nin avukatı, askeri mahkemede "Onun Savunma Bakanlığı'nda dosyası var" dedi. Çiftçi'nin idam kararı Askeri Yargıtay'da tam 4 kez bozuldu. Sonunda askeri mahkeme "Sanığın, Öz'ü öldürdüğü sabit görüldüğü halde beraatine" diye tarihe geçecek bir karar verdi.Aradan 4 ay geçti.Doç. Bedrettin Cömert öldürüldü. Cinayet azmettiricisi Çatlı, yakalandıktan 48 saat sonra salıverildi. Almanya'da yakalanıp iade edilen saldırgan Rıfat Yıldırım ise "delil yetersizliğinden" beraat etti.Aradan 1 hafta geçti.Bahçelievler'de TİP'li 7 genç katledildi. Katillerden Haluk Kırcı 7 kez idama mahkûm oldu. 1 yıl sonra şartlı tahliyeyle salıverildi. Sonra tahliyenin "yanlışlıkla" yapıldığı anlaşıldı. 7 yıl sonra yeniden yakalandı. Yakalandığı gün 3 polis şefinin yardımıyla İstanbul Emniyeti'nden kaçırıldı. 3 yıl sonra bu kez Susurluk davasından mahkûm oldu. İkinci kez "yanlışlıkla" salıverildi.Bahçelievler katliamından 3.5 ay sonra İpekçi öldürüldü. Katil Ağca, Kartal Askeri Cezaevi'nden kaçırıldı.Cinayetin diğer faili Oral Çelik'i olay yerinde gören tanık "Güvenliğimi sağlarsanız tanıklık yaparım" dedi. Koruma verilmedi. Mahkemede sanığı "teşhis edemedi". Çelik salıverildi.Cinayette adı geçen Mehmet Şener Zürih'te yakalandı. Dosya geciktirildiği için delil yetersizliğinden salıverildi. Davası zaman aşımına girdi.Cinayetin tetikçisi Yalçın Özbey Almanya'da yakalandı. Görüştüğü Türk İçişleri Bakanlığı yetkilisine kendisine koruma ve yeni kimlik verilirse konuşacağını söyledi. Davada bu görüşmenin bantları istendi. Bakanlık, "Bantlar kayboldu" cevabını verdi.Derin işlerdir bunlar...Ve bu koruma kalkanını delecek bir babayiğit çıkmamıştır."Derin devlet"i telaffuza yeltenen 2 başbakan çıktı: Bülent Ecevit ve Turgut Özal...İkisi de suikast girişimlerinde ölümden döndü. Bir daha da bu konuyu ağızlarına almadılar.Şimdi Başbakan Erdoğan derin devletle imtihana giriyor.Kendisine kolaylıklar diliyoruz.( Can Dündar :Milliyet-01 Şubat 2007  )

                                                                        Derin devlet' eşkıyâlıktır
      Bize düşen "derin devlet"in önümüzdeki günlerde "fazla mesai" yapma ihtimalini, ciddiye alınması gereken bir öngörü olarak dikkate almak. Devlet içinde bir kanunsuzluk, kuralsızlık, hatta eşkıyâlık varsa ve Başbakan bunları önlemek yerine durumdan şikayet ediyorsa, ilk akla gelenin bu şikayetin kamuoyuna yönelik bir uyarı olmasıdır.Mehmet Baki, dünkü Zaman'da derin devlet hakkındaki farklı yorumları, uzmanları ve siyasetçileri temsil edici bir yelpazede derlemiş. "Derin devlet nedir?" sorusunun cevabını, herkes bir kanuna aykırılık durumu olarak veriyor. Devletlerin, "gizli" başlığı altında yürütülen güvenlik gibi görevleri var. Bu gizliliğin altında denetlenmesi zor bir karanlık bölge oluşuyor. Devlet görevlileri yetkilerini, kullandıkları kaynak ve imkanları "gizlilik" zırhından istifade ederek devleti korumak için değil, kendilerine çıkar sağlamak için kullanıyorlar. "Sağlanan çıkar", maddî bir kazanç elde etmeye veya doğrudan devlet içinde güç ve iktidar sahibi olmak gibi bir amaca hizmet ediyor. Kanunlarımızda yer alan "yetkileri şahsî çıkar ve nüfûz için kullanmak" suçunun kurumlaşmış haline "derin devlet" adını veriyoruz."Derin devlet", devletin derinleri, ücra köşeleri değil; gizliliğin sağladığı derinliği istismar etmek demek. Bu yüzden derin devlet tam anlamıyla devletin de düşmanı. Neden? Eşkıyâlıkla devlet yönetilemez, devlet çıkarları korunamaz da ondan. Devleti var eden hukuktur, yaşatan halkın onun hukukuna duyduğu güvendir. Uluslararası itibarını sağlayan da aynı şeydir. Derin devlet, yani devlet görevlilerinin eşkıyâ yöntemleri kullanması, devletin kendisini var eden hukuku yok eder ve onu bir muz cumhuriyeti kadar itibarsız ve değersiz hale getirir. Bu yüzden bir devletin varlığına yönelik en yakın ve büyük tehdit "derin devlet"tir.Belma Akçura'nın ve son olarak Cüneyt Arcayürek'in "derin devlet"i konu alan kitapları okunmaya değer. Bugüne kadar "derin devlet"e dair en sahici sözleri söyleyen ve üstündeki gizlilik perdesini aralayarak kimliğini, mantığını ve ideolojisini teşhir eden kişi, 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel oldu. Demirel, korkunun beslediği bir bataklıktan bahsediyor: "Derin devlet, normal devletin raydan çıkmış halidir. Ve devlet, korkudan raydan çıkar. Korku da, Osmanlı Devleti'nin dağılmasının sonucudur. Cumhuriyet'i kuranlar ordu mensubudur ve onlarda bu korku hâkimdir. Bu korkuyu hufre-i inkıraz (yani, uçurumun kenarına gelme) endişesi ya da pençe-i izmihlal (yani, çöküşün pençesine düşme) korkusu olarak nitelemek mümkün. Bu korku zihinlere yerleşti ve hiç çıkmadı... Çöküşün pençesine düştük, kalkın ey ehli vatan, devlet çöküyor biz kurtarıverelim, denir. Olay budur. Sonra, ehl-i vatan kaldırılır, (...) talebe hareketleri başlar, kan gövdeyi götürür; ya, iktidar gelip bu iş yürümeyecek, bari derin devlet işi üstüne alsın der ya da müdahale zemini doğar, derin devlet işe el koyar ve alır iktidarı, muhtemelen kendi denetimindeki bir başka siyasî gruba verir." (2 Nisan 2005, Sabah) Bu sözlerin sahibi, siyasî tecrübesi itibarıyla gerçek bir "derin devlet" uzmanıdır, sözleri bu yüzden değerlidir. Bu sözler, derin devletin yeri geldiğinde müracaat ettiği, kendini meşrulaştırmak için kullandığı ideolojisini yansıtmaktadır.Derin devletin dayandığı korkunun, her daim var olması gerekir. "Devleti korumak" görevi, yakın tehditlere dayandırılır. Bu tehditler yoksa, Demirel'in dediği gibi icat edilir. "Derin devlet", hukukun hakim olması gereken devlete silahın hakim olmasıdır. 12 Haziran 1997 tarihli Hürriyet'in manşeti, derin devletin nadiren görünen yüzünün resmi olduğu için, hatırlamaya değer. Refahyol Hükümeti'nin sonunu getiren derin devlet tehdidi manşette şu şekilde formüle edilmişti: "Gerekirse silah bile kullanırız." ( Zaman :MÜMTAZ'ER TÜRKÖNE -01/02/2007 )

                               Türkiye’de gerçek anlamıyla ‘milli’ bir derin devlet var mı?
   " Bugüne kadar ülkeyi yönetmeye talip olanlar, hep ‘derin devletten’ şikayet ettiler, ama ‘derin devletin’ ne olduğunu tarif edip, üzerine gitmekten kaçındılar!..Adına ister ‘derin’ ister ‘sığ’ denilsin, Türkiye’de kendisini ‘devletin üzerinde’ gören, ‘Kontgerilla’, ‘Gladio’ olarak da tanımlanan ‘kontrol dışı’ ve ‘gizli’ bir yapılanmanın olduğu artık aşikar!...“Emperyalizmin Himayesindeki Bölücülük ve Terör” konulu konferansta konuşan araştırmacı-yazar Hakkı Öznur, şu tespitleri yapıyor:‘Derin devlet’ olarak bahsedilen yapılanma, aslında devlet içerisinde yuvalanan, aralarında ‘sabetaycıların’, ‘masonların’, ‘sermaye ağalarının’, ‘siyaset patronlarının’, ‘bürokrasi ağalarının’, ‘mafya babalarının’, ‘etnik ırkçıların’ da bulunduğu çetelerdir!..Bu yapılanmayı arka planda sevk ve idare eden asıl patron ise ‘Derin-NATO’ veya ‘Süper-NATO’ olarak bilinen küresel emperyalizmin tetikçiliğini yapan uluslararası oluşumdur!..‘Yakın tarih’ üzerine araştırmaları ile de tanınan Hakkı Öznur, gizli yapılanmayı aynen şöyle tarif ediyor:“Çeteleşmeyi devlet zanneden maceraperest ayak takımı var. Devlete sızmış, devletin imkanlarını kullanan mafyalaşmış unsurlar var.Devletin kanını emen, hazineyi soyan, bankaların içini boşaltan hırsızlar, soyguncular var. Devleti çıkarları için kullanan çapulcular var. Devleti yöneten gayrimilli zihniyetlerin iktidara gelmesinde büyük rol oynayan  TÜSİAD var. Başta CIA, MOSSAD, MI6 gibi Türklük düşmanı uluslararası karanlık servislerle yatıp kalkan, onlardan emir ve talimat alan, ülkesine, milletine, devletine ihanet eden ajanlar, hainler var.”..."  ( Yeniçağ:İsrafil K. Kumbasar - 09.02.2007)

                                                     Derin devleti nasıl tasfiye edelim?
     Başbakan da biliyor ki, derin devlet denilen şey, devlet içindeki çeteleşmeden ibaret değil.. Çünkü bu iş sadece devletin içi ile sınırlı değil.. Benim hep söylediğim bir şey var: Media, mafia, sermaye, siyaset ve bürokrasi.. Ve tabii uluslararası bağlantılar..Silahlı bir güç var ortada.. Kendine özel finans kaynakları, kadroları var..İttihat Terakki döneminden beri varlar.. İstihbarat kaynaklarından bilgi alabiliyorlar ve operasyon kabiliyetine sahipler.. İkinci, üçüncü elden operasyon düzenleyebiliyorlar..NATO ile, MOSSAD, CIA, MI5 gibi örgütlerle de dirsek temasına sahipler..Bugüne kadar gerçekleştirilen darbelerin hep içinde oldular..Faili meçhuller onların işi idi.. Batık krediler, Hazine arazilerinin yağması sadece mafyanın işi değildi.. Bazı büyük holdingler de örtülü KİT idi. Öylesine büyüyüp yayıldılar ki, nerede başlayıp, nerede bittikleri belli değil.. Kimin eli kimin cebinde belli olmadığı gibi.Parti lideri dediğiniz adam sadece parti lideri değil. Şeyh, sadece şeyh değil. Gazeteci, sadece gazeteci değil. İşadamı, sadece işadamı değil. Bu yapı, basit bir istihbarat faaliyetinden çok daha öte bir yapı..
Kendi aralarında da çatışmalar ve hesaplaşmalar var.. Özellikle de AB-ABD ayrışması, Sovyetler’in dağılmasından sonra NATO’da başgösteren kriz, ABD’de semitik siyonistlerle anti semitik siyonistler arasındaki teolojik ve politik hesaplaşma güçlerini bir ölçüde kırdı. Geleceğe ilişkin Hristiyan dünyasına ait teolojik kehanetler de bu yapıda bölünmelere, giderek kendi aralarında hesaplaşmalara dönüştü.Minareyi çalan kılıfını hazırlamıştır.. Ama bu kılıf, yer yer sökülmeye başladı.İllimunati’yi ya da Tapınak Şövalyeleri’ni çözerseniz, bunu da çözersiniz..Tamam, bir kamu güvenliği bakanlığı kurun.. İllegal yapıları ve bu yapılarda doğrudan ve dolaylı görev alanları ortaya çıkartın.. Taşları yerinden oynatırsınız, ama bu işin üzerine gidecek gücünüz var mı?Sizin eğer karnınız ağrıyorsa, ortaya çıkması halinde işinizi bitirecek karanlık ilişkileriniz varsa bu işe soyunmayın..Hani Hz. İsa’nın, zina eden kadına ilk taşı günahsız birinin atmasını istemesi gibi bir şey bu..Erbakan’a hakaret eden adam için dava bile açılmadı.. Erdoğan zamanında Evren hakkında soruşturma açan savcı görevden alındı. Şemdinli’de olanları biliyoruz..O zaman geçmişe dönük hesaplaşma çok kolay değil.. Olayların üzerine gidecek olursanız, yeni bir cinayet furyası başlar ve bütün suç zavallı birtakım tetikçilerin üstünde kalır ve dosya kapanır..Bana sorarsanız, bütün bu yapıyı istihbarat ortaya çıkartabilir.. Ama önce o istihbaratçıya güven vermeniz gerek. Aksi halde “Biz bu işin bu kadar büyük olduğunu bilmiyorduk, bunu yapamayız” derseniz, o saat o kadrolar karşınıza geçer. Kendi can derdine düşerler çünkü. Başka bir kanlı hesaplaşma başlar..Bilgiyi aldınız. Açık ve sert bir kararlılık bildirisi yayınlarsanız ve o saatten sonra ilk harekete geçen derin gücün üzerine gider ve ‘kızım sana söylüyorum gelinim sen dinle’ diye işini bitirirseniz, bir daha kimse yeni bir adım atmaya cesaret edemez.. O zaman sistem içinde zarar görenler, kendilerini tehdit altında hissedenler size sığınır.. Hareket etmeyen, olduğu yerde kalır. Onları da zaman içinde ve fakat tek tek, özel istihbarat timleri ile, ellerindeki silahları teslim etmeye, kadroları dağıtmaya, yurt dışındaki paralarını getirmeye ve legal ekonomiye entegre olmaya ikna edersiniz, bu macera da böylece kontrol altına alınmış olur.. Yani adamları önce pasif hale getirmeniz, zaman içinde silah, kadro ve illegal mali kaynaklardan arındırmanız gerek.İster Kamu Güvenliği Bakanlığı kurun, ister MGK’yı devreye sokun, ister Başbakanlık’ta örgütlü siyasi suçlarla ilgili hukuk düzenini ve barışı koruma birimi diye bir müsteşar yardımcılığı oluşturun, ne yaparsanız yapın, ama bunu konuşuyorsanız elinizi çabuk tutun.. Elinize, belinize, dilinize ve kesenize sahip çıkın.. El konulacak hesapları birilerinin kasasına aktarmaya yönelik bir sapma, işi çığırından çıkartabilir.. Bu işlerde Meclis iç tüzüğünde değişikliğe giderek Meclis’in bu konuları soruşturmasında, elini güçlendirici tedbirler de alınabilir.. Bu konuda belli bir derinliğe inildiğinde karşınıza uluslararası güçler çıktığında ne yapacaksınız? Hatta izini sürdüğünüz “X” kişi, sizin çok yakınınızda duruyor olabilir.. Bu tür sürprizlere hazırlıklı mısınız?Eğer bu işte ciddi iseniz, önce devletin resmi yapısı içindeki, BÇG, Özel Harp ya da adına Kontrgerilla denilen bu tür oluşumlara zemin hazırlayan mevzuatı temizleyin. Ardından bu tür mevzuatlara dayanılarak gerçekleştirilen yapıları tasfiye edin ve defterlerine el koyun.. Bu kadroların görev yerlerini değiştirin. Emekli kadroları takibe alın.. Bu yapıların legal gerekçeleri de var, o yapıların meşru anlamda yerine neyi koyacağınızı, o işlerin başına kimi getireceğinizi de şimdiden düşünmeniz gerekiyor..Bu arada resmi sistemin, toplum içindeki paravan örgütlerini de bu anlamda tasfiye etmeniz gerek..
Hani kaş yapayım derken göz çıkartmayın da.Birileri devreye girip sizi bataklıklara sürüklemesin bu arada. Yapabiliyorsanız, önce TSK, Yargı, İstihbarat içindeki bu tür yapıları tesbit edebiliyorsanız onları tasfiye edin.. Bana kalırsa bu yapı içindeki insanların çoğu, bu sistemin acımasız bir terminatörü olduğu gibi, aynı zamanda kurbanı da.. Bu yapıyı savunanlar olduğu gibi, bu yapıya şiddetle karşı çıkan, ama sesini çıkartamayan büyük bir kitle de var..Unutmayın, bu yapıda herkes var ve siz bu işin üzerine gittiğinizde her kesimden birileri, hatta sizin çok yakın çevrenizden olan bazı kişiler de sizi caydırmaya çalışacaklardır..Bu yapının artık tasfiye zamanı geldi. Şöyle ya da böyle bu iş olacak.. Bu iş kanlı bir hesaplaşmaya dönmeden hukuk devletinin gerekleri içinde çözülmeli.. Herkes için bu en iyi olanıdır..Selam ve dua ile.. (Abdurrahman Dilipak:2 şubat 2007)

                                                'Derin devlet Silahlı Kuvvetler'dir'
      ...Süleyman Demirel: “Derin devlet diyorsanız, derin devlet Silahlı Kuvvetler'dir. Çünkü müdahale gücü onlardadır ve onlar bu müdahaleyi üç defa yaptılar. Dayandıkları şey de İç Hizmet Kanunu’dur. Bunun dışında devlet adına işler yapabilecek hiçbir güç yoktur” dedi...( REFERANS GAZETESİ:13.02.2007 )

                                                                  DERİN DEVLET BÜYÜK SERMAYEDİR
"...Türkiye'de  beleş  para  kazananlar,  yani derin  devlet  dediğimiz  şey büyük sermayedir. Bu büyük sermaye kendi menfaatin dokunulduğu an her şeyi mubah sayıyor. Her şeyi ama... Dolayısıyla öyle mafya, tahsilatçılık falan  filan bunlar maalesef   Türkiye'de  büyük  sermayenin   içerisinde  bu   türlü   gerçekten   organizasyonlar var.Refahyol hükümetine alaşağı eden sebepler içerisine bakarsanız bunları bulursunuz..." Sayın Durak ilginç bir olayan da bahseder, Gün Sazak'ın öldürülmesi :Sazak'ı öldüren Dev-sol'cu Almanya'da yakalanınca 12.kattan atlayıp intihar eder ama asıl ilginci Sazak'ın kacakcılığa engel olup dev sermayedarları zarara uğratmasıdır.Yani derin sermaye adına ,sermaye karşıtı (!) solcu Gümrük ve Tekel Bakanını öldürür ama işin farkına bile varmadan ortadan kaldırılır..( Yılma Durak ile söyleşi-Zaman Pazar eki:08.07.07)